Msza święta pożegnalna w Kościele Środowisk Twórczych

WANDA BARGIEŁOWSKA -BARGEYŁŁO (1938 – 2025)

„Jako prezes oraz w imieniu wszystkich członków Towarzystwa Miłośników Muzyki Moniuszki pragnę z głębokim smutkiem pożegnać panią Wandę Bargiełowską – Bargeyłło, wspaniałą śpiewaczkę, obdarzoną niezwykłej piękności mezzosopranem, wielką osobowość polskiej sceny operowej. Aktywność artystyczna Pani Wandy obejmowała również zagraniczne teatry operowe jak choćby te w Monachium czy w Hagen. Z polskich teatrów oprócz Teatru Wielkiego wymienić trzeba: Teatr Wielki w Poznaniu, Operę Bydgoską, Wrocławską i Śląską. Urodzona w 1938 roku w rodzinie o litewskich korzeniach, swoje życie i to prywatne jak też artystyczne związała przede wszystkim z Warszawą.

Na rodzimej scenie Teatru Wielkiego na przestrzeni 40.lat pracy stworzyła niezapomniane kreacje. Były to przede wszystkim dramatyczne role w operach Verdiego – Amneris w „Aidzie”, Azucena w „Trubadurze”, Księżna Eboli w „Don Carlosie”, Ulryka w „Balu maskowym”, Fenena w „Nabucco”. Artystka występowała także w repertuarze wagnerowskim w partii Fryki i Erdy w „Złocie Renu”, Fryki w „Walkirii”, Erdy w „Zygfrydzie” i Pierwszej Norny w „Zmierzchu bogów”. Z wielkim powodzeniem wykonywała także m.in. Cześnikową w „Strasznym dworze” Moniuszki, Adalgizę w „Normie” Belliniego, Sonię w „Katarzynie Izmajłowej” Szostakowicza, Kabanichę w „Katii Kabanowej” Janáčka, Klitamestrę w „Elektrze” Mikisa Theodorakisa, Lubow w„Mazepie” i Hrabinę w „Damie pikowej” Czajkowskiego, Carmen w dziele Georgesa Bizeta, Herodiadę w „Salome”, Anninę w „Kawalerze z Różą” Straussa, Marynę w „Borysie Godunowie” Musorgskiego, Matkę w „Konsulu” Menottiego i Jokastę w „Edypie” Georga Enescu. Pojawiała się również w operach współczesnych kreując m. in. Różę w „Czarnej masce” Krzysztofa Pendereckiego, Małgorzatę w„Mistrzu i Małgorzacie” Rainera Kunada, Dragę w „Manekinach” i Dominikową w „Chłopach” Zbigniewa Rudzińskiego, Blankę w„Bramach raju” i Helenę w „Trojankach” Joanny Bruzdowicz, a także partię tytułowej Gwiazdy w dziele Zygmunta Krauzego. 1200 spektakli, w których wzięła udział Wanda Bargiełowska na deskach Teatru Wielkiego toprawdziwy rekord pośród innych artystów. Oprócz scen operowych dzieliła się swą piękną energią na niezliczonych koncertach, spotkaniach z publicznością zarówno na dużych, jak i mniejszych scenach tworząc wraz ze swoją córka Anią niezapomniany duet Matki i Córki.Karierę sceniczną zakończyła dopiero w 2014 roku. Równolegle z karierą sceniczną praktykowała zawód lekarza co stanowiło w środowisku operowym absolutnie wyjątkowe zjawisko osoby, która daje ukojenie zarówno dla ciała jak i duszy.

Droga Pani Wando, będzie nam brakowało Pani charakterystycznego niskiego głosu, kiedy zadawała nam Pani wnikliwe i inspirujące pytania na zebraniach Towarzystwa, zawsze z wielką życzliwością i zaangażowaniem wspierając nasze projekty moniuszkowskie. A mnie osobiście jest smutno że już więcej nie wyślę życzeń świątecznych na adres mailowy zaczynający się od WANBAR…

Odpoczywaj w Pokoju nasza niezapomniana Miłośniczko Muzyki Moniuszki.